فیبر

انواع کابل های فیبر نوری از لحاظ ساختاری طبق استاندارد مخابرات ایران
۱ – کابل خاکی ‎(Optical Buried Unfilled Cable) OBUC‏
۲ – کابل کانالی ‎(Optical Conduit Unfilled Cable) OCUC‏
۳ – کابل هوایی ‎(Optical Self Support Cable) OSSC‏

 

 

مزایای فیبر نوری نسبت به کابل مسی 
آیا تصمیم به انتخاب کابل فیبر نوری یا کابل مسی برای شبکه خود دارید؟
این تصمیم شبیه به انتخاب بین اسب و درشکه یا هواپیما برای سفر به سراسر کشور می‌باشد.
فیبر نوری تحول عظیمی در ارتباطات در بیش از ۲ دهه‌ی گذشته به وجود آورده است.
مقایسه فیبر نوری و سیم مسی:
مواد اولیه‌ی فیبر نوری از مس ارزان‌تر و در مقابل آشکارسازها و تقویت‌کننده‌های نوری گران‌تر است. اما به دلیل این که افت سیگنال‌های نوری بسیار کم‌تر است،تعداد تقویت‌کننده‌ها کم‌تر بوده و قیمت تمام شده کل سیستم در مناطق وسیع کم‌تر خواهد بود. قطر وزن فیبر نوری از سیم مسی کم‌تر است و پهنای باند آن برای ارسال اطلاعات بسیار بیش‌تر است.
همان‌طور که می‌دانید سیم‌ها، حامل جریان تولید‌کننده‌ی میدان مغناطیسی هستند. هم‌چنین میدان‌های الکتریکی و مغناطیسی بر روی سیگنال‌های الکتریکی تأثیر می‌گذارند. در مقابل، سیگنال‌های نوری هیچ‌گونه میدانی تولید نمی‌کنند. این دو، نتیجه‌ی با ارزشی در پی دارد: یکی این‌که فیبرهای نوری در کابل‌های نوری تأثیری بر روی یکدیگر نخواهند داشت و دیگر این که میدان‌های شدید الکتریکی و مغناطیسی کوچک‌ترین تأثیری بر فیبرهای نوری ندارند و چون خطر تداخل امواج وجود ندارد، می‌توان آن‌ها را از کنار کابل‌های فشار قوی و دکل‌های انتقال نیرو و یا ژنراتورهای برق عبور داد.
فیبرهای نوری انعطاف‌پذیرترند و طول عمر آن‌ها به دلیل مقاومت بیش‌تر در برابر رطوبت و فرسودگی، از سیم‌‌های مسی بیش‌تر است. در ضمن برخلاف جریان‌های الکتریکی، خطر بروز آتش‌سوزی در فیبرهای نوری وجود ندارد. هر چه فرکانس امواج بالاتر باشد پهنای باند بیش‌تری را می‌توانیم روی آن‌ها ارسال کنیم و چون فرکانس امواج نوری بالاتر است، پهنای باند ارسالی در آن‌ها بیش‌تر خواهد بود. خوب است بدانیم فیبر نوری از تمام محیط‌های انتقالی، اعم از سیمی و بی‌سیم، پهنای باند بیش‌تری در اختیار می‌گذارد، بنابراین اطلاعات بیش‌تری می‌تواند ارسال کند. تنها ارتباط ماهواره‌ای در زمینه انتقال داده‌ها با فیبر نوری قابل مقایسه است، که درآن هم چون فرکانس لیزر مورد استفاده در فیبر نوری بیش‌تر از فرکانس امواج ماهواه‌ای است اطلاعات بیش‌تری را می‌تواند انتقال دهد.
از امتیازات و برتری‌های مس می‌توان به موارد زیر اشاره نمود:
رسانایی بالا (بالاتر از تمام فلزات غیر قیمتی)، استحکام کششی بالا (که به مقاومت در برابر کشش، خراشیدگی و بریدگی کمک می‌کند.) و شکل‌پذیری بالا (مس دارای قابلیت خم‌شدگی و انعطاف‌پذیری می‌باشد.)
همه‌ی این ویژگی‌ها برای کاربرد‌های الکتریکی عالی می‌باشند، اما زمانی که صحبت از شبکه و مخابرات می‌شود سیم‌های مسی تنها مورد نیستند و به این ترتیب فیبر نوری مطرح می‌شود.
در فیبر نوری به جای فلزهای به هم تابیده شده از رشته‌های شیشه‌ای یا پلاستیکی که تنها کمی ضخیم‌تر از موی انسان می‌باشد برای انتقال نور استفاده می‌شود.
در اوایل سال ۱۸۸۰ الکساندر گراهام‌بل (مخترع تلفن) از فیبر نوری برای انتقال سیگنال‌های صدا بر روی “پرتوی نوری” استفاده نمود، هرچند این امر قبل از تجاری شدن فیبر برای انتقال دیتا می‌باشد. در واقع مطمئناً بل اطلاعی در زمینه شبکه‌های کامپیوتری نداشته است.
کابل فیبر نوری از سریع‌ترین رسانه‌های انتقال برای کابل کشی‌های جدید و ارتقا کابل کشی‌های قدیمی می‌باشد.
چند مزیت برای انتخاب فیبرنوری از مس:
پهنای باند بیش‌تر
فیبر پهنای باند بسیار بیش‌تری از مس را فراهم و تا ۱۰Gbps را استاندارد سازی می‌نماید. در حالی که امروزه تنها یک استاندارد نبوده و این سرعت می‌تواند در آینده تبدیل به یک واقعیت در پیشنهادات و مصوبات شود. به خاطر داشته باشید که سرعت فیبر بستگی به نوع کابل مورد استفاده دارد. کابل single-mode در فواصل بسیار بیش‌تر از هر دو کابل multi-mode ۶۲/۵ یا ۵۰ میکرونی ارائه می‌شود.
علاوه بر این، کابل فیبر نوری می‌تواند اطلاعات بیش‌تری را با کیفیت بهتری از سیم مسی حمل کند. به همین دلیل شرکت‌های تلفن و تلویزیون کابلی (CATV) در حال تبدیل زیر ساخت خود به فیبر هستند.
تضعیف کم و فاصله بیش‌تر
از آن‌جا که سیگنال فیبر نوری، نور می‌باشد، در طول انتقال افت سیگنال کم‌تری اتفاق می‌افتد و داده‌ها می‌توانند در سرعت‌های بالاتر و فواصل بیش‌تر حرکت کنند.
فیبر محدودیت فاصله ۱۰۰ متری (۹۳۲۸-ft) زوج سیم‌های بهم تابیده UTP (بدون تقویت کننده) را ندارد.
فواصل فیبر می‌تواند در محدوده ۳۰۰ متری (۹۸۴٫۲ ft) تا ۴۰ کیلومتری (۲۴٫۸ mi)، بسته به نوع کابل، طول موج و شبکه قرار گیرد.
به دلیل کم بودن نیاز به تقویت سیگنال‌های فیبر نسبت به مس، کابل فیبر نوری بهتر اجرا می‌شود.
امنیت
اطلاعات ارسالی با کابل فیبر نوری ایمن بوده و پراکنده نمی‌شود هم‌چنین شنود آن‌ها دشوار می‌باشد.
در زمان شنود کابل، نظارت و مانیتورینگ آن به دلیل نشت نور از کابل بسیار آسان می‌باشد. در این صورت اگر تلاشی برای شکستن امنیت فیزیکی فیبر شما صورت بگیرد، شما خواهید فهمید.
شبکه‌های فیبر نوری شما را قادر به قرار دادن تمام لوازم الکتریکی و سخت‌افزارها در یک مکان مرکزی به جای دیوارها و تجهیزات در سراسر ساختمان می‌سازد.
ایمنی و قابلیت اطمینان
انتقال داده فیبرها بسیار قابل اعتماد و مصون از بسیاری از عوامل محیطی که کابل مسی را تحت تاثیر قرار می‌دهد می‌باشد. جنس هسته از شیشه بوده که عایق می‌باشد و هیچ جریان الکتریکی نمی‌تواند در آن جریان یابد. هم‌چنین به دور از تداخل الکتریکی، تداخل فرکانس رادیویی (EM/RFI)، هم‌شنوایی، مشکلات امپدانس و غیره می‌باشد. به همین علت کابل فیبر نوری را می‌توان بدون نگرانی در کنار تجهیزات صنعتی اجرا کرد.
شایان ذکر است که فیبر نوری حساسیت کم‌تری از مس نسبت به نوسانات دما دارد و علاوه بر آن می‌تواند در تماس مستقیم باخاک و حتی زیر آب قرار گیرد.
طراحی
فیبر سبک‌تر، نازک‌تر و با دوام تر از کابل مسی می‌باشد. هم‌چنین مقاومت کششی آن حدوداً ۱۰ برابر کابل مسی می‌باشد.
مدیریت سایز کوچک آن آسان بوده و فضای خیلی کم‌تری در داکت‌های کابل کشی می‌گیرد.
ترمینال زدن فیبر نوری بسیار دشوار بوده که پیشرفت‌های کانکتور‌ها باعث ایجاد ترمینال‌های آسان‌تر شده است. علاوه بر این تست فیبر نوری بسیار آسان‌تر از کابل مسی می‌باشد.
مهاجرت
افزایش تولید و کاهش هزینه مدیا کانورتورها موجب مهاجرت آسان از کابل مسی به فیبر نوری شده است. کانورتور‌ها اتصالات را یکپارچه ساخته و استفاده از سخت‌افزارهای موجود را ممکن می‌سازند.
هزینه
هزینه کابل فیبر نوری، قطعات و سخت‌افزار به طور پیوسته در حال کاهش می‌باشد. هزینه نصب و راه‌اندازی فیبر به دلیل نیاز به مهارت برای ترمینال کردن آن بیش‌تر از مس می‌باشد. به طور کلی در محاسبات کوتاه مدت فیبر گران‌تر از مس بوده اما در دراز مدت بسیار ارزان‌تر است.
محافظت فیبر نوری کم هزینه‌تر بوده و خرابی کم‌تری دارد و هم‌چنین فیبر نوری نیاز کم‌تری به سخت‌افزار‌های شبکه دارد. به دلیل ظرفیت بالا، فیبر نیاز به کابل کشی مجدد برای عملکرد بیش‌تر شبکه را ندارد.